Isolatietesten: Megohmmeter of AC DC Hipot-tester
Megohmmeters
Een moderne megohmmeter (of megohmmeter) past een gelijkspanning toe op een DUT en meet de gelijkstroom (nanoampère of microampère). Door de wet van Ohm toe te passen, wordt de overeenkomstige weerstandswaarde vervolgens weergegeven op het analoge of digitale display van de meter. Dit instrument wordt vaak een megger genoemd, een term die in 1907 door de Megger Group als handelsmerk werd gedeponeerd.
MegohmmeterIn een typische megohmmeter kan de gebruiker kiezen uit verschillende spanningsniveaus. Voor kabels of apparatuur met een nominale spanning tot 500 V is het maximale DC-testniveau doorgaans tweemaal de nominale spanning. Boven een nominale spanning van 500 V ligt het maximale niveau dichter bij de nominale spanning (bijvoorbeeld 5000 V voor een 4100 V-systeem). De fabrikant van de apparatuur heeft mogelijk specifiekere testaanbevelingen.
Vanwege capaciteits- en diëlektrische effecten in de DUT duurt het enige tijd voordat de uitlezing zich stabiliseert nadat de spanning is aangelegd. In eerste instantie wordt de uitlezing gedomineerd door capaciteitsoplading. Absorptiestromen kunnen gedurende 20 seconden of langer aanzienlijk zijn. Meestal worden na 60 seconden IR-metingen gedaan om deze effecten te laten bezinken.
Technieken
Twee technieken kunnen helpen bij het beoordelen van de isolatieconditie. De eerste is om de spanning in toenemende stappen aan te leggen. Een verminderde isolatie zal een afnemende IR-waarde vertonen naarmate de testspanning toeneemt. Voor nauwkeurige resultaten moet de verblijftijd bij elke stap worden gecontroleerd. Om dit een gemakkelijke test te maken, bevatten sommige megohmmeters een functie om de spanning automatisch met geprogrammeerde intervallen te verhogen.
Een andere beoordelingstechniek is het vergelijken van IR-metingen met eerdere testresultaten. Omdat de megohmmeter een zeer lage teststroom gebruikt, beschadigt deze de isolatie niet. Periodieke IR-tests zullen de verslechtering van de isolatie in de loop van de tijd en de noodzaak van preventief onderhoud identificeren. Voor een nauwkeurige vergelijking zijn metingen bij dezelfde spanning en verblijftijd nodig. Vocht beïnvloedt de IR-metingen, dus zorg ervoor dat de tests worden uitgevoerd onder vergelijkbare temperatuur- en vochtigheidsomstandigheden.
Parameters
Twee parameters die zijn afgeleid van isolatieweerstandsmetingen zijn de diëlektrische absorptieverhouding (DAR) en de polarisatie-index (PI). Geavanceerde digitale megahmmeters hebben speciale functies om deze parameters te meten en weer te geven. DAR is de IR op 60 seconden gedeeld door de IR op 30 seconden. Een waarde kleiner dan 1 geeft aan dat de weerstand in de loop van de tijd afneemt, wat duidt op een falende DUT. De polarisatie-index wordt gebruikt op motoren en generatoren om de hoeveelheid onzuiverheden in de wikkelingen en hun reinheid te beoordelen. PI is de IR na 10 minuten gedeeld door de IR na 1 minuut. Sommige apparatuurnormen specificeren minimale PI-waarden. Een verhouding groter dan 1,5 is over het algemeen voldoende.
Handheld megohmmeters die tot 1000 V leveren, zijn verkrijgbaar bij verschillende fabrikanten. Draagbare units kunnen maximaal 15 kV leveren. Multifunctionele instrumenten combineren IR-metingen met andere testfuncties, zoals een multimeter. Deze foto toont een typische draagbare megohmmeter, draagbare megohmmeter, megohmmeter/DMM en AC DC-heupotester.
AC DC heuptester
Een hipot-test (afkorting van High Potential) bepaalt het vermogen van elektrische isolatie om normaal voorkomende overspanningspieken te weerstaan. De AC DC-heuptester past hoge spanning toe op de isolatiebarrière van de DUT en verifieert dat er geen storing is. Het is een eenvoudige 'pass/fail'-test die wordt uitgevoerd als typetest op een representatieve monstereenheid of als routinematige productietest. De maximaal toegestane lekkage ligt doorgaans in het bereik van 0,1 tot 5 mA, of zoals gespecificeerd in de testnorm. Voor kwaliteitsborging kan de werkelijke lekwaarde voor elk DUT worden geregistreerd.
AC DC-heuptester Veel normen (zoals IEC 60950) specificeren een AC-testspanning die tweemaal de bedrijfsspanning plus 1000 V bedraagt. De meeste staan het gebruik van wissel- of gelijkspanning toe. De testopstelling en procedures zijn identiek voor AC en DC, hoewel het DC-niveau gelijk moet zijn aan de AC-spanningspiek. De testtijd bedraagt normaal gesproken 1 minuut, maar in sommige situaties, zoals bij productietests met grote volumes, kan een kortere testtijd toegestaan zijn bij een hogere spanning.
Meestal wordt een heuptest uitgevoerd op de netbedrading van elektrische apparatuur. Eén kabel van de tester is verbonden met veiligheidsaarde (aarde). De andere draad is verbonden met de lijn- en neutrale stroomdraden. Vaak heeft de AC DC-heuptester een ingebouwde AC-aansluiting om deze verbindingen te maken (zoals weergegeven op de foto).
Als het te testen circuit een netfilter heeft, kan een AC AC DC-heupottester een storing aangeven als gevolg van de stroom die via de Y-condensatoren naar de aarde vloeit. De veiligheidsnorm staat de gebruiker doorgaans toe deze condensatoren vóór het testen los te koppelen of de bovenste stroomlimiet te verhogen om de extra lekkage te compenseren. Als alternatief kan een gelijkstroomtestspanning worden gebruikt. De meeste AC DC-heuptesters hebben ook een ondergrens om ervoor te zorgen dat de test mislukt als de DUT niet is aangesloten of de test wordt onderbroken. In tegenstelling tot megohmmeters, die meestal op batterijen werken, hebben bijna alle AC DC-heuptesters wisselstroom nodig.